Sa mahigit pitong libo, isandaan at pitong pulo ng bansang
Pilipinas, isang dambuhalang tulay ang nag-uugnay sa bawat taong naninirahan
dito.
Ang bansang Pilipinas, di maikakaila'y
napakayamang bansa. Sagana sa likas na yaman at mga pook na pinakadayo-dayo ng
mga turista mula sa iba't-ibang lupain ng mundo. mula Luzon hanggang
Mindanao,siksik din tayo sa ibat-ibang dayalekto at wika maging tradisyon at
kultura na nagbibigay ng mas malaparaisong Pilipinas sa atin.
Sa kabila nito, may mga pagkakataong hindi
natin naiiwasang magkaroon ng alitan o bangayan sa isa't-isa, Isang dahilan ang
ppagkakaiba natin ng dayalektong ginagamit kung kayat hindi na tayo
magkaintindihan pa ng ating kinakausap. Nagbunsod ito sa isang awayan. Ito ang
dahilan kung bakit may wikang Filipino. Kinikilala natin ang wikang Filipino
bilang ang ating pambansang wika. Ang salitang namumutawi sa bawat mamamayang
Pilipino. Ito ang nagsisilbing tulay uupang ang bawat mamamayan ng Pilipinas ay
magkaintindihan at masira ang konkretong pagitan sa bawat kultural na pangkat.
Sa pamamagitan ng wikang ito, nagiging mas kaaya-aya pa ang ating bansa.
Nabibigyan nito ng kaayusan ng bansa. Wala ng mga tao ang magbabangayan dahil
lamang sa hindi pagkakaintindihan.
Halimbawa nito ay ang pangangampanya sa
Vigan upang ito ay iboto sa New 7 Wonder Cities of the World. Kung ang ginamit
na pahayag ay nasa dayalektong Iluko, ang kapwa natin mga Pilipino ay
mahihirapan itong intindihin kung kaya't hindi nila tayo matutulungan. Ngunit
dahil nga sa wikang Filipino ang ating ginamit, bawat Pilipino ay naiintindihan
ito kung kayat tayo ay nagkakaisa tungo sa karangalan ng ating bansa.
Iyan ang wikang Filipino. Masasabing
wika ng pagkakaisakung kayat, ikaw, aking kababayan, huwag mo itong
ikahiya. Sabi nga ni Gat Jose Rizal; "Ang hindi maruning magmahal sa
sariling wika ay higit pa ang amoy sa malansang isda."
No comments:
Post a Comment